Wat je achterlaat, bepaalt wat kan ontstaan
De decemberpauze: terugkijken zonder oordeel
De laatste weken van december voelen als een natuurlijke drempel. Het jaar ligt bijna achter je, maar is nog niet helemaal voorbij. Het is die vreemde tussenruimte waarin je alvast vooruitkijkt, terwijl het oude nog zachtjes aan je trekt. Juist hier nodigt het leven je uit om stil te staan. Niet om te analyseren of te optimaliseren, maar om waar te nemen: wat heeft dit jaar je gebracht? Wat heeft het gekost?
Loslaten gaat in deze weken niet over ‘vergeten’, maar over erkennen. Over terugkijken zonder oordeel. Over zien waar je energie stroomde en waar zij stokte. Waar spanning zich heeft vastgezet in je schouders, je buik, je adem. Alsof je lichaam het jaar heeft opgeslagen, laag voor laag. Loslaten is dan een vorm van opruimen. Een grondige schoonmaak, niet alleen van je huis, maar ook van je binnenwereld. Wat mag mee? Wat mag blijven? En wat heeft zijn tijd gehad?
Ontladen én opladen: de kunst van energiemanagement
Onlangs las ik het boek Pak de regie over je energie van Chantalle Weemaes. Wat me raakte, was de eenvoud én de diepte van haar boodschap: energie vraagt aandacht, geen discipline. Ze beschrijft hoe ons brein en lichaam niet gemaakt zijn voor urenlange focus. Integendeel: elke 25 à 30 minuten vijf minuten lummelen helpt om stresshormonen als adrenaline en cortisol sneller te laten zakken.
Die kleine pauzes zorgen ervoor dat je overdag beter herstelt, ’s avonds dieper slaapt en informatie van de dag kunt ordenen. Alsof je mentaal je inbox leegt. Het deed me beseffen hoe vaak we bij loslaten alleen denken aan ontladen: spanning kwijt, rust zoeken. Maar vergeten dat opladen net zo essentieel is. Jezelf voeden. Met rust, adem, ruimte. Ik kon dat zo goed ervaren in mijn lijf tijdens een ademsessie die ik een paar weken geleden deed tijdens een conferentie van de Nederlandse Vereniging voor NLP.
Wat me ook triggerde in het boek van Weemaes, is het effect van je houding op je beleving en dus ook op je energieniveau. Door letterlijk rechtop te blijven staan voor een spannende afspraak in plaats van te zitten, geef je je brein een krachtig, geruststellend signaal. Je brein krijgt de boodschap van: “Ik ben veilig, ik heb controle, ik kan dit aan”. Dit verlaagt stressreacties en vergroot gevoelens van zelfvertrouwen en daadkracht. Glimlachen, ook al doe je dit bewust, interpreteert je brein ook als “Het is oké, er is geen direct gevaar.” Een kleine ‘mindfuck’, zoals Weemaes het noemt. Daarentegen zorgt zitten vaak voor een houding met ingezakte schouders die een waakstand activeren. Namelijk die van: “Pas op, kijk uit”.
Je opnieuw verbinden: het onbekende tegemoet
Wanneer je het oude jaar loslaat, ontstaat er ruimte. Ruimte om je opnieuw te verbinden met jezelf. Met je verlangens, je lichaam, je waarden. Verbinden met jezelf brengt mentale rust, meer zelfvertrouwen en veerkracht. Je herkent je behoeften beter, accepteert je emoties sneller en maakt keuzes die kloppen – niet vanuit je hoofd, maar vanuit afstemming.
Van daaruit worden relaties dieper, omdat je trouw bent aan jezelf en minder leeft vanuit verwachtingen. Stress vermindert. Er komt een stabiele basis onder je leven te liggen. En ja, het maakt je blij. Niet uitbundig altijd, maar wel gedragen.
Verbinden kan op talloze manieren. Door te lummelen, zoals ik eerder schetste. Door bewust te ademen. Door te voelen wat je lichaam je vertelt. Door niet alleen afscheid te nemen van wat was, maar ook actief te kiezen voor wat je voedt. Zo bereid je je optimaal voor op het nieuwe jaar. Niet met een dichtgetimmerd plan, maar met open aandacht. Klaar om het onzichtbare en onbekende te verkennen, met frisse energie en een opgeruimd innerlijk huis.
Ik wens je warme, zachte kerstdagen en een nieuw jaar waarin je jezelf blijft ontmoeten.
En misschien is dit een mooie vraag om mee te nemen: wat laat jij achter, zodat er ruimte ontstaat voor wie je nu aan het worden bent?
Kun je wat professionele hulp hierbij gebruiken? Ik ben er voor jou. Graag werk ik samen aan jouw geluk.
Foto: Soc Nang Dong / Pexels
Foto: Alexander / Pexels
Foto: Tara Winstead